Je lichaam kent het verschil niet tussen een impactvolle ervaring en de herinnering eraan. Beide activeren hetzelfde stresssysteem.
Wat gebeurt er bij overweldigende situaties? Je sympathische zenuwstelsel schakelt in: hartslag omhoog, ademhaling versnelt, glucose in je bloed, adrenaline naar je spieren. Je rationele brein schakelt uit, je overlevingsbrein neemt over.
Normaal gesproken herstelt dit evenwicht zich binnen enkele uren.
Maar bij chronische stress blijft dit alarmsysteem aanstaan. Je lichaam gebruikt alle energie voor “overleven” in plaats van voor herstel en groei.
Het probleem: door gebeurtenissen in gedachten te herhalen, koppel je je brein en lichaam aan het verleden. De herinnering aan een overweldigende ervaring wordt diep in ons brein opgeslagen en in de tijd bevroren.
Emoties zijn de chemische gevolgen van oude ervaringen. Als we ons leven analyseren vanuit het leed uit het verleden, wordt het leed alleen maar erger. Stresshormonen zijn zo krachtig dat we verslaafd kunnen raken aan onze gedachten, aan onze emoties ook al bezorgen ze ons een slecht gevoel.
Het resultaat: je verleden wordt letterlijk je biologie. Je zit vast in oude patronen van denken, voelen en handelen.
De doorbraak ligt in het herkennen dat je lichaam reageert op herinneringen alsof ze nu gebeuren. Herken je triggers en wat dit losmaakt in jou in wat je denkt, voelt en laat zien. Door bewust te reguleren met lichaamswerk kun je geblokkeerde energie vrijlaten, gecombineerd met bewustzijnsontwikkeling op mentaal en emotioneel niveau. Zo kun je het verschil leren maken tussen toen en nu.
